حلقه‌های مفقوده زنجیره زعفران؛ از دورریز گلبرگ تا برداشت سنتی

پایگاه خبری رواداری به نقل از ایسنا: مهندس همدمیان در گفت‌وگو با ایسنا به تشریح چالش‌های زنجیره تولید زعفران در خراسان شمالی پرداخت. ایشان تصریح کردند که گلبرگ‌های زعفران همچنان به عنوان دورریز تلقی می‌شوند، در حالی که با راه‌اندازی صنایع فرآوری می‌توان آن‌ها را به محصولات جدید تبدیل کرد. از سوی دیگر، تمام مراحل برداشت در مزارع استان به صورت دستی انجام می‌شود و این موضوع هزینه‌های کارگری تولید را به شدت افزایش داده است.

جای خالی مکانیزاسیون و لزوم حمایت پارک‌های علم و فناوری

نبود ماشین‌آلات مکانیزه برداشت زعفران در کشور، یکی از چالش‌های اصلی کشاورزان به شمار می‌رود. سازمان جهاد کشاورزی استان برای حل این مشکل، ساخت تجهیزات مکانیکی برداشت را به پارک علم و فناوری پیشنهاد داده است.

علاوه بر این، انبارداری و بسته‌بندی محصول نیز نیازمند نوسازی و مکانیزاسیون است. ورود فناوری‌های نوین به این بخش، راندمان تولید را بهبود می‌بخشد و انگیزه کشاورزان را برای توسعه سطح زیرکشت افزایش می‌دهد. میانگین عملکرد زعفران نگین در مزارع استان، حدود ۵ تا ۶ کیلوگرم در هر هکتار برآورد می‌شود.

نقش تعاونی‌ها در تنظیم بازار و توسعه صادرات

تشکیل شرکت‌های تعاونی و اتحادیه زعفران‌کاران، حلقه دیگری است که جای خالی آن در استان احساس می‌شود. ایجاد این تشکل‌ها به مدیریت قیمت‌گذاری در بازار و تسهیل صادرات با برند منطقه‌ای کمک شایانی خواهد کرد.

بنابراین، تامین پیازچه‌های اصلاح‌شده مقاوم در برابر تنش‌های اقلیمی و تکمیل زنجیره ارزش، از راهبردهای اصلی جهاد کشاورزی برای صنعتی کردن کشت زعفران در خراسان شمالی خواهد بود.