
پایگاه خبری رواداری به نقل از ایرنا: معاون امور تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان از ظرفیتهای تولید چهارفصل در این استان سخن گفت. مسعود گرگیج تصریح کرد که تنوع اقلیمی هرمزگان، امکان کشت طیف گستردهای از محصولات را فراهم میکند. این ویژگی، یکی از مهمترین مزیتهای کشاورزی منطقه محسوب میشود. در واقع، تولید خارج از فصل به هرمزگان اجازه میدهد تا کمبودهای بازار سایر نقاط کشور را جبران کند. این توانمندی همچنین بستری مناسب برای توسعه بازارهای صادراتی ایجاد کرده است.
استان هرمزگان سالانه بیش از چهار میلیون تن محصول کشاورزی تولید میکند. از این میزان، حدود دو میلیون و ۶۱۴ هزار تن به محصولات زراعی اختصاص دارد. بخش باغبانی نیز با تولید ۹۴۰ هزار تن در سال، جایگاه ویژهای در اقتصاد استان دارد. سطح زیرکشت اراضی زراعی و باغی به بیش از ۱۶۶ هزار هکتار میرسد. در حال حاضر کشاورزان استان ۴۲ نوع محصول را در طول سال کشت میکنند. سهم سبزی و صیفی در این میان بسیار قابلتوجه است. برنامهریزی دقیق برای تطبیق تولید با نیاز بازار، به افزایش درآمد بهرهبرداران کمک شایانی خواهد کرد.
بخش باغبانی هرمزگان بخش عمدهای از تولیدات خود را به مرکبات و خرما اختصاص داده است. از ۹۴۰ هزار تن محصول باغی، حدود ۶۶۳ هزار تن مربوط به این دو گروه است. همچنین ۳۶ هزار تن میوه گرمسیری و ۱۱ هزار تن گیاهان دارویی در استان تولید میشود. مهندس گرگیج بر توسعه ارقام تجاری خرما تأکید کرد. ارقام پیارم و مجول، ظرفیت بسیار بالایی برای افزایش ارزش اقتصادی دارند. بنابراین، مسئولان باید زمینه توسعه بازاررسانی این محصولات را بیش از گذشته فراهم کنند. توسعه کشت انبه و موز نیز میتواند سبد صادراتی هرمزگان را متنوعتر کند.
افزایش تولید، تنها بخشی از مسیر توسعه اقتصادی است. برای رسیدن به سودآوری واقعی، زنجیره پس از تولید باید متناسب با آن توسعه یابد. محصولات سبزی و صیفی به دلیل فسادپذیری بالا، نیازمند زیرساختهای سردخانهای و صنایع بستهبندی هستند. حملونقل رقابتی و شبکههای توزیع کارآمد نیز نقش مهمی در کاهش ضایعات دارند. در همین راستا، توسعه کشت قراردادی میتواند ارتباط میان تولیدکننده و بازار را منسجم کند. بدین ترتیب، تولید بر اساس نیاز واقعی بازار انجام میشود و ریسکهای تجاری کاهش مییابد.
رویکرد آینده کشاورزی هرمزگان، حرکت از افزایش صرف تولید به سمت افزایش بهرهوری است. تقویت زیرساختهای فرآوری و صادرات، محور اصلی این تحول خواهد بود. هرمزگان از یک مزیت طبیعی ویژه برخوردار است؛ تولید در زمانی که سایر مناطق کشور با محدودیت اقلیمی مواجهاند. اگر زنجیره ارزش بهطور کامل تکمیل شود، این مزیت به یک فرصت اقتصادی پایدار تبدیل خواهد شد. در نهایت، هرچه حلقههای پس از تولید قویتر شوند، سهم بیشتری از ارزش نهایی محصولات نصیب کشاورزان استان خواهد شد.